Dönüşü muhteşem oldu

Teksas'lı Bosh

NBA Final Serisi Üçüncü maçında Miami Heat, deplasmanda Dallas Mavericks’i 88-86 yenerek 2-1 öne geçti. Galibiyeti getiren basketi, kariyeri boyunca Dallas’ta hiç maç kazanamamış Chris Bosh attı

Dallas deplasmanında kazanmak NBA’deki herhangi bir takım için yeterince zor bir görev. Söz konusu Miami Heat olunca, zorluk derecesi iki kat daha artıyor. Örneğin Dwyane Wade, kariyeri boyunca yedi kez gitmiş Dallas deplasmanına, Udonis Haslem 10 kez. İkisi de sadece bir kez kazanabilmişler. Dahası var: Mike Miller 15 ziyaretinde tek galibiyet elde edebilirken, LeBron James sekiz gelişinde iki kez gülerek ayrılmış American Airlines Center’dan. Ancak en kötü karne Chris Bosh’ın. Kariyerinde sekiz kez Dallas deplasmanına giden Bosh, hiç galibiyet elde edememiş.

Üstelik onun için Dallas deplasmanlarının önemi başka. Ne de olsa doğup büyüdüğü şehir orası. Lise son sınıftayken takımıyla oynadığı 40 maçı da kazanarak ulaşılması güç bir rekorun altına imza atmıştı. Zaten Bosh, birkaç sene önce de Teksaslı olmaktan ne kadar gurur duyduğunu All-Star oylaması için yaptığı özel videoda kovboy kıyafetleri giyerek göstermişti. Eve dönüş kişisel olarak Chris Bosh’ı hep mutlu etse de, profesyonel kariyerinde bir türlü mutlu ayrılamamıştı Dallas’tan. Ailesine ve birlikte büyüdüğü çocukluk arkadaşlarına henüz bir galibiyet izletememenin bir burukluğu vardı içinde.

Üçüncü maç öncesinde bu talihini değiştirmekte kararlıydı Chris Bosh. İlk olarak geçmişiyle tüm bağını kısa bir süreliğine de olsa kesmeye karar verdi. Telefon numarasını değiştirdi ve çekirdek ailesi dışındakilerin onu aramasını engelledi. Artık bilet talepleriyle uğraşmak zorunda kalmayacaktı. Gerçi serinin ilk iki maçına etrafında yakınları olmadan da felaket oynamıştı Bosh. 34 şutunda yalnızca dokuz isabet bularak eleştiri oklarının hedefi haline gelmişti. Bahaneye ihtiyacı yoktu yani, kötü oynuyordu.

Üçüncü maç başladığında işler kötü gidiyordu. Dallas’ta kaybetmeye alışık olan Miami’de Dwyane Wade göz alıcı bir basketbol ortaya koyarken, Bosh ortalarda yoktu. İlk yarıdaki dokuz şutunda yalnızca iki isabet bulabilmişti yıldız forvet. İkinci yarıya başlarken işler biraz değişti. Önce LeBron James, sonra da Dwyane Wade’in asistleriyle üst üste iki basket buldu Chris. Kendine geldi. Esas numarasını maç sonuna saklamıştı.

39.6 saniye kala durum 86-86’yken molada herkes antrenör Erik Spoelstra’ya odaklanmıştı. Koç, Wade ve LeBron üzerine çizdiği oyunu anlatırken, Chris Bosh da Udonis Haslem’ı kenara çekti: “Eğer ikisinden birisi penetre ederse, bana perde yap ki boş kalayım.” Bosh’ın hesabı tuttu. Wade penetre sonrası LeBron’a pas verdi. James’in etrafına iki kişi geldi hemen. O esnada Haslem perdeyi yaptı ve Bosh bomboş kaldı. James’in olağanüstü pası sayesinde topla buluşan Chris, maçı kazandıran basketi attı: 88-86. Nihayet memleketinde bir maç kazanabildi Chris Bosh. Hem de en doğru zamanda. Belki numarasını değiştirmeseydi, daha da çok tebrik alabilirdi. Neyse, zaten kutlamalara başlamak için iki galibiyete daha ihtiyacı var zaten.

Nowitzki’nin İntikamı

Dallas Mavericks NBA Final Serisi’nin ikinci maçında Miami Heat’i deplasmanda 95-93 yenerek durumu 1-1’e getirdi ve ev sahibi avantajını ele geçirdi. 

Ünlü Fransız yazar Eugene Sue, tespitini 170 yıl önce yapmış: İntikam soğuk yenen bir yemektir. Bu yüzden 2011 NBA Final Serisi’nin ikinci maçındaki intikam hikayesinin aslını anlayabilmek için biraz daha geçmişe dönmek lazım...

Beş sene önceydi. Dirk Nowitzki ve arkadaşları Dallas'tan Miami'ye yaklaşık bin 500 millik mesafeyi, 2006 NBA Final Serisi’nde ilk iki maçı kazanmış bir takımın güveniyle uçtu. American Airlines Arena'yı bembeyaz tişörtleriyle dolduran 19 bin 800 kişinin önünde o güvenlerinden bir şey kaybetmemişlerdi. O yakıcı atmosferde son altı buçuk dakikaya 13 sayı farkla önde giren Mavericks'te heyecan doruktaydı. Ne de olsa seriyi 3-0'a getirmek, "Dallas Şampi..." başlıklarının atılmasını sağlayacaktı. O anda Dwyane Wade sahneye çıktı ve kalan bölümde tek başına 12 sayı attı. Dallas öyle bir panik yaptı ki, NBA tarihinin en iyi serbest atıcılarından biri olan Dirk Nowitzki bile serbest atış kaçırdı. O kaçan faul atışı, pahalıya mal oldu. Maçı kaybeden Dallas, diğer maçlarda seriyi kazanamadı ve şampiyonluk kupası Miami'nin oldu. Dirk o anı hiç unutmadı...

Beş yılda çok şey değişti. Nowitzki çalıştı, çalıştı, çalıştı. NBA'in en çok maç kazanan takımı yaptı Dallas'ı. Sekizinci sıradaki Golden State'e elendiler. Yine kaybetti. Sonra biraz daha çalıştı. Ancak diğer dört senenin üçünde de ilk turda elendi. Dirk bu, durur mu? Yine durmadı ve çalıştı. Kaybetmekten vazgeçmedi. Kaybettikçe üzerine bir şeyler koydu ve intikam için en doğru zamanı bekledi.

Düne dönelim. Tıpkı beş sene öncesindeki gibi American Airlines Arena'da, 19 bin 800 kişi bembeyaz tişörtleriyle hazırdı. Bu sefer ilk maçı kazanan Miami Heat, müthiş bir özgüven taşımıştı ikinci maça. Dwyane Wade ortalığı kasıp kavurmuş, son çeyreğin ortasında 36 sayıya ulaşmıştı. Tesadüf bu ya, kendine güvenen taraf yine son altı buçuk dakikaya büyük farkla önde girdi. 15 sayılık fark, Miami'nin maçı kazandığının bir göstergesiydi. Seriyi 2-0'a getirmek, şampiyonluk için büyük bir rüzgârı arkasına alması anlamına geliyordu Heat'in. İntikam için daha uygun bir zaman olamazdı. Sahne Dirk Nowitzki'nindi. Önce Jason Terry'ye bir asist yaptı. Sonra Jason Kidd'e. Yetmedi, son üç dakikada dokuz sayı attı. Hem de maç kazandıran basketi “orta parmağında tendon yırtığı bulunan sol eliyle” atarak... Sonuçta Dallas 88-73’ten geri gelerek 95-93 kazandı. Nowitzki intikamın ilk kısmını tamamladı. Maç sonunda sevinmemesi gerektiğini biliyordu Alman yıldız. Gülmedi. Zira bu kadar yaşanmış şeyden sonra onun yüzünü güldürecek tek an, kupayı kaldırabildiği an olacaktı.

Şimdi ne yaptığını merak eden var mı? Çalışıyor...

Miami’nin çocuğu Haslem

Haslem'ın sırtındaki Florida haritası dövmesi

Kariyerindeki 11. NBA sezonunda ilk kez final oynama fırsatı yakaladı Mike Miller. Belki de en hazırlıksız yakalandığı dönemdi bu. Sol el baş parmağındaki sakatlığı canını yakıyordu, fakat bu fırsatı kaçıramazdı. 31 yaşındaki forvet, bu yüzden doktorların ameliyat yönündeki telkinlerini sezon sonuna erteledi. Ancak Miller’ın parmağındaki ağrıları unutturacak kadar önemli başka sorunları vardı. Doktorlar, birkaç gün önce doğan kızının kalbinde dört delik olduğunu tespit ettiğinden bu yana başka bir şey düşünmez olmuştu Mike Miller. Ne şampiyonluk yüzüğü, ne sakatlıklar, ne de basketbol. Çok şükür ki, maçtan iki gün önce taburcu edildi Miller’ın bebeği. Yine gözetim altında, fakat işler daha iyiye doğru gidiyor.

Mike Miller’ın acısını takımdaki en yakın arkadaşıyla paylaşmasından doğal bir şey olamaz. 1999’da Florida Üniversitesi’nde başlayan Udonis Haslem-Mike Miller dostluğu, yıllar sonra yine Florida eyaletinde zirve yaptı. Belki LeBron James-Dwyane Wade ikilisi kadar çok ilgi görmüyorlar ama Miami’nin esas köklü dostluğu onlara ait. En yakın arkadaşını maça hazırlamak için çok çaba sarf eden Udonis Haslem, kendisi de imkansız bir görev üstlendi.

Sol ayağındaki sakatlık yüzünden daha önce sezonu kapattığı açıklanan Haslem, olağanüstü bir tedavi sürecinin ardından playoff’ta sahaya çıktı. Zaten 2.03’lük pota altı oyuncusunun Miami’de kalma sebebi Mayıs ayının sonunda hâlâ basketbol oynayabilmekti. Denver’ın önerdiği 34 milyon doları elinin tersiyle itip, 20 milyon dolara Miami’de kalmıştı. Eh, kendisini şimdi riske etmezse ne zaman edecekti?

Haslem’in parke üzerindeki görevi Dirk Nowitzki’yi durdurmaktı. Hani şu playoff boyunca %50’nin üzerinde isabetle 28.3 sayı ortalaması tuttran; Portland’ın, Lakers’ın, Oklahoma’nın dörder beşer farklı savunmacıyla durdurmaya çalıştığı Nowitzki’yi... Haslem ne yapması gerektiğini iyi biliyordu ve başarıyla uyguladı. Dirk belki maçı 27 sayıyla tamamladı ama kullandığı 18 şutun 11’ini kaçırdı. Haslem sayesinde. Belki herkes LeBron James’in, Dwyane Wade’in son çeyrekteki kritik basketlerinden bahsedecek. Ancak final galibiyetinin bir numaralı kahramanı Miami’de doğan, tüm eğitim yaşantısını Miami’de geçiren ve milyonlarca dolar daha az kazanmak uğruna Miami’de kalan Udonis Haslem’dır. Eğer Florida’daki sporseverler biraz Türk tribün jargonuna bulaşsalardı, American Airlines Arena’yı “Miami’nin çocuğu Haslem” tezahüratı inletirdi ikinci maçta. Zira o tüm saygıları hak ediyor.

Neticede bu iş takım oyunu. İş Dirk Nowitzki'yi yavaşlatmakla bitmiyor. Koç Erik Spoelstra'nın savunma taktiklerinin de altını çizmek lazım. Dwyane Wade'i kendisinden daha uzun Shawn Marion ile eşleştirme riskini göze alan Spoelstra, ilk yarıda 12 sayı atan Jason Terry'yi ikinci yarıda LeBron James ile savunmayı tercih etti. Sonuç: ikinci yarıda sahadan silinen Terry, sıfır sayıda kaldı. Savunma sertliği öyle bir hal aldı ki, bomboş şutları bile kaçırır oldu Dallas’ın yıldızları. Evet, finalde ilk turu “süper kankalar” aldı. Ancak kimse yerden kalkma konusunda Dallas’ın “Kaybedenler Kulübü”nden iyi olamaz. Mavs hafife alınamaz.

NOT: Bu yazı, NBA Final Serisi ilk maçının ardından Milliyet Gazetesi için yazılmıştır.